Linki z podcastów, gościnne artykuły i płatne publikacje: oceń je

Co naprawdę mówi ta karta

Płatna publikacja wygrywa w sumie, ponieważ jest szybka i planowalna, ale przegrywa pod względem osobowości. To jest uczciwy kompromis. Odcinek podcastu buduje zaufanie, którego nie da się kupić za link, i żadna karta ocen tego nie zmieni.

Większość osób pracujących sama kończy robiąc oba: jeden zarezerwowany odcinek kwartalnie i mała pula płatnych publikacji, gdy strona potrzebuje więcej sygnałów. Zostaw pracę, która Cię bawi, a resztę kup. Proste.

Początkujący w gościnnych artykułach powinien zacząć od jednego gospodarza, którego czytelnicy pokrywają się z Twoją grupą docelową, wysłać dwa zdania o jednej użytecznej idei i zaoferować gotowy artykuł. Gospodarze rzadko chcą budować dla Ciebie plan, więc nie zmuszaj ich do tego.

Przeprowadzaj ocenę co roku. Twoje cele się zmieniają, gospodarze przychodzą i odchodzą, a tabela z zeszłego stycznia jest złym przewodnikiem po tym roku.

Gdy dwie opcje mają tę samą punktację, wybierz tę, którą możesz wyjaśnić klientowi w jednym zdaniu. Link, którego nie potrafisz opisać w prosty sposób, to zwykle link, którego będziesz żałować, że go kupiłeś.

Wysyłanie propozycji do gospodarza jako nowicjusz

Trzymaj się propozycji w granicach 120 słów. Wymień jeden problem słuchaczy, zaoferuj jedną użyteczną ideę i powiedz, co wyślesz. Gospodarze usuwają długie e-maile.

Zaplanuj też czas. Przyzwoity gościnny artykuł zajmuje kilka godzin. Przygotowanie do podcastu to pora, więc przy stawce godzinowej $100 daje to $300 do $500 Twojego czasu na każdą wzmiankę, zanim w ogóle policzymy linki.

Postaw to obok analizy pakietu za $49 a obraz się zmienia. Płatne publikacje wyglądają tanio na papierze, ale te zdobyte niosą zaufanie, którego nie pokaże żaden wiersz na marketplace, dlatego $200 plan je łączy.

Niektórzy gospodarze odpowiadają szybko, a inni wcale, i oba scenariusze są normalne. Zapisuj każdą propozycję z datą, aby cichy gospodarz nie dostał drugiej, dłuższej wiadomości z pytaniem o to samo.

Wysyłanie propozycji do gospodarza, aby nie brzmiała jak reklama

Propozycja to zaproszenie, nie ulotka. Gospodarze wiedzą w jednym zdaniu, czy słuchałeś ich podcastu, czy tylko przeczytałeś jego tytuł, a ta różnica decyduje o odpowiedzi.

Zacznij od jednego z ich odcinków

Wybierz niedawny odcinek i wskaż jeden konkretny punkt. Następnie zaoferuj jedną ideę, której słuchacze jeszcze nie usłyszeli. To pokazuje, że zrobiłeś zadanie domowe bez długiego wstępu, i daje gospodarzowi łatwą odpowiedź tak lub nie.

Unikaj pochwał, które pasowałyby do każdego podcastu. Ogólny komplement brzmi jak szablon, a gospodarze otrzymują ich mnóstwo.

Jeśli wybrany odcinek jest stary, powiedz o tym i wyjaśnij, co nadal jest aktualne. Gospodarze szanują propozycje, które pokazują, że śledzisz historię podcastu, nawet jeśli odcinek jest sprzed kilku sezonów.

Co zaoferować gospodarzowi

Zaoferuj gotowy tekst lub krótki plan, który jesteś gotów napisać, i powiedz, ile słów będzie zajmował. Gospodarze rzadko chcą pisać dla Ciebie artykuł, więc gotowy szkic obniża koszt ich decyzji o zgodzie.

W jednej linii wskaż też nakładanie się grup odbiorców. Jeśli Twoi klienci to ludzie z ich grupy docelowej, powiedz o tym wprost i pozwól gospodarzowi to zweryfikować.

Jeśli gospodarz zaproponuje inny kąt, potraktuj go poważnie. Jego odbiorcy znają program lepiej niż Ty, a elastyczna odpowiedź zwykle prowadzi do drugiej rozmowy.

Przygotuj krótką listę dwóch lub trzech pomysłów, które możesz zaoferować dowolnemu gospodarzowi w swojej niszy. Taka lista pozwala szybciej przygotować kolejną propozycję i zapewnia spójność między nimi.

Dokonanie follow-upu bez presji

Jeden uprzejmy follow-up po rozsądnym odstępie czasu jest standardem. Dwa to zazwyczaj limit. Jeśli gospodarz nie odpowie, przejdź dalej i zachowaj notatkę w swoim arkuszu, aby nie zaoferować tej samej osobie tej samej propozycji dwukrotnie.

Cisza też jest informacją. Jeśli gospodarz zamilknie po dwóch wiadomościach, wybierz inny program do tego samego pomysłu zamiast wysyłać trzecią wiadomość. Twój czas lepiej wykorzystać na nową propozycję.

Wycenianie tego, czego nie da się zmierzyć

Niektóre pola w arkuszu są miękkie. Zaufanie i ciepło nie mieszają się łatwo w liczbę, więc ustal stałą regułę przed oceną, zamiast polegać na chwilowym odczuciu.

Wypisanie reguły dla miękkich pól

Zdecyduj, co oznacza ocena 2 dla zaufania, zanim otworzysz tabelę. Ocena 2 może oznaczać, że słuchacz rozpozna Twoją nazwę bez podpowiedzi. Zapisanie reguły sprawia, że ocena z poprzedniego miesiąca jest porównywalna z oceną z bieżącego miesiąca.

Jeśli nie możesz wypisać reguły, usuń to pole. Kryterium, którego nie da się zdefiniować, będzie faworyzować opcję, która już Ci się podoba.

Pisz każdą regułę krótkim zdaniem i umieszczaj je w arkuszu obok ocen. Przyszła wersja Ciebie będzie ich potrzebować bardziej niż obecna, zwłaszcza gdy ocena wyda się dziwna.

Ocenianie z drugą parą oczu

Przyjaciel lub klient, który zna Twoją pracę, może ocenić tę samą tabelę bez widzenia Twoich sum. Porównaj oba wyniki. Tam, gdzie się różnią, przyczyną jest zwykle kryterium wymagające ostrzejszej definicji.

Nie potrzebujesz formalnej komisji. Jedna szczera, druga opinia wystarczy, aby wychwycić ocenę wystawioną z nadziei.

Poproś drugiego oceniacza o wyjaśnienie każdego pola, w którym nie zgadza się z Tobą. Wyjaśnienie jest często cenniejsze niż sama liczba, ponieważ pokazuje, która definicja wymaga doprecyzowania.

Dostosowanie wag do celów

Tabela traktuje każde kryterium jako równe, co jest wygodnym punktem wyjścia, ale nie regułą. Jeśli zaufanie jest ważniejsze niż szybkość w nadchodzącym kwartale, podwój wagę pola „zaufanie” przed odczytaniem sum.

Zmień wagi raz, zapisz dlaczego, a następnie zostaw je bez zmian na cały sezon. Zmiana wag po zobaczeniu wyniku to sposób, w jaki scorecard zamienia się w historię, którą opowiadasz sobie samemu.